در اواسط دهه 1980 ، با نزول قيمت DRAM ، اين ايده مطرح شد که کامپيوترهاي آتي با داشتن حافظه اصلي با ظرفيت بالا، مي توانند بسياري از پايگاه داده ها را درحافظه اصلي داشته باشند. در اين شرايط مي توان همه I/O ها (که بسيار هزينه بر مي باشند) را از پردازش DBMS حذف نمود. بنابراين معماري DBMS دستخوش تغييرات جدي مي شود و در يک MAIN MEMORY DBMS(MMDBMS) ، مديريت I/O ديگر نقشي نخواهد داشت. نکته مهم در يک MMDB ، چگونگي انجام تراکنشها و recovery بصورت کارا است. برخي از الگوريتمهاي پيشنهادي براساس اين فرض عمل مي کنند که قسمت کوچکي از حافظه اصلي بصورت ماندگار وجود دارد که اطلاعاتش توسط باطري در صورت قطع برق از بين نخواهد رفت. اين قسمت از حافظه اصلي براي نگهداري redo log ها استفاده مي شود. تعداد ديگري از الگوريتمهاي پيشنهادي پيش فرض حافظه ماندگار را ندارند و همچنان از عمليات I/O براي نوشتن اطلاعات تراکنش در حافظه ماندگار استفاده مي کنند. بنابراين در اين الگوريتمها عمليات I/O بطور کامل حذف نمي شود، بلکه تعدادشان بسيار کمتر مي شود زيرا I/O مربوط به نوشتن اطلاعات صفحات buffer ها، ...
دریافت فایل